Kazimierz Wiśniak
fot.: S. Malik

Kazimierz Wiśniak – malarz, rysownik, ilustrator, scenograf teatralny i ostatnio także pisarz. Urodził się 11 grudnia 1931 roku w Łodzi. W 1953 roku rozpoczął studia w krakowskiej Akademii Sztuk Pieknych, na wydziale architektury wnętrz. Dyplom z wyróżnieniem, ale już ze scenografii, otrzymał w 1959 roku i zadebiutował jako scenograf. Już jako student - w 1956 roku - zaczął publikować swoje rysunki w "Przekroju". W tym samym roku współtworzył „Piwnicę pod Baranami”, w której organizował wystawy, wydawał ręcznie pisaną i ilustrowaną gazetkę „Latarnia”, tworzył teksty do kabaretu. W „Piwnicy pod Baranami” zbudował swoją pierwszą scenografię. Z Piotrem Skrzyneckim opracował komiks, drukowany od 1958 roku w odcinkach w „Przekroju”: „Szaszkiewiczowa czyli Ksylolit w jej życiu”. W latach 1959-1963 pracował w Teatrze Śląskim w Katowicach. Od 1963 roku twórca związany jest przede wszystkim z Krakowem i Wrocławiem, gdzie współtworzył wiele scenografii do inscenizacji Henryka Tomaszewskiego we wrocławskim Teatrze Pantomimy. W latach 1963-1971 był scenografem Teatru im. Słowackiego. Od 1972 roku, przez dziesięć lat, pracował w Starym Teatrze. W sezonie 1981-1982 był kierownikiem artystycznym Teatru Bagatela a następnie do 1986 roku pełnił funkcję dyrektora naczelnego i artystycznego tej krakowskiej sceny. W drugiej połowie lat 80-tych ponownie związał się z Teatrem im. Słowackiego, a w latach 1989-1997, po raz drugi w swojej karierze, pracował w Starym Teatrze. Równocześnie współpracował z innymi polskimi i zagranicznymi scenami. Opracował ponad 250 scenografii w teatrach krajowych i zagranicznych. Jako scenograf był wszechstronny, odnajdował się w różnych epokach i stylach plastycznych oraz literackich poetykach. Zawsze jednak oddawał prymat tekstowi i reżyserskiej wizji spektaklu. Wspólnie z Henrykiem Tomaszewskim stworzył unikatowe Muzeum Zabawek w Karpaczu.

Obok scenografii stworzył wiele ilustracji książkowych. Za artystyczne osiągnięcia bywał wyróżniany, m.in. laureat Nagrody Miasta Krakowa, Nagrody Klubu Dramatopisarzy „Złoty Ikar”, Nagrody Ministra Kultury i Sztuki. Odznaczony Złotą Odznaką „Za pracę społeczną dla Miasta Krakowa”, Złotym Krzyżem Zasługi, Złotą Odznaką Zasłużony dla Województwa Wrocławskiego i Miasta Wrocławia, Złotą Odznaką Związku Polskich Artystów Plastyków. W ostatnim czasie odznaczony Srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis oraz Honorową Nagrodą Fundacji Kultury Polskiej. Wielokrotnie nagradzany na krajowych festiwalach teatralnych.

Przez 12 lat był prezesem Towarzystwa Przyjaciół Lanckorony. Od 1994 roku redaguje dla tej miejscowości kwartalnik „Kurier Lanckoroński”. W 2004 roku został Honorowym Obywatelem Lanckorony, pierwszym w historii miasteczka oraz obdarzony tytułem Lanckorońskiego Anioła.

Miał ponad 30 wystaw indywidualnych. Zaistniał w dokumentalnych filmach: „Kraków Kazimierza Wiśniaka” w reż. Marii Kwiatkowskiej, 1999; „Piwnica pod Baranami Piotra Skrzyneckiego” w reż. Antoniego Krauze, 2002; „Zaczarowany świat Kazimierza Wiśniaka” w reż. Wojciecha Majewskiego, 2004. Brat Miniaturzysta Rycerskiego Zakonu Bibliofilskiego z Kapitułą Orderu "Białego Kruka" w Krakowie.

Mieszka w Krakowie. Nie posiada samochodu, komputera, telefonu komórkowego, aparatu fotograficznego. Słynie ze starannego, kaligraficznego i niezwykle wypracowanego charakteru pisma.