Andrzej Matuszczyk - działacz turystyczny, autor licznych przewodników po górach oraz map turystycznych. Urodził się 6 lutego 1944 r. w Krakowie. Ukończył Wydział Ceramiczny (obecnie: Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki) AGH (1967) - mgr inż. chemik ceramik, specjalność: Materiały ogniotrwałe.
Przed ukończeniem studiów otrzymał propozycję od prof. dr inż. Franciszka Nadachowskiego pozostania na Uczelni i rozpoczęcia pracy naukowej. Podjął jednak wcześniej zaplanowaną pracę w przemyśle. Andrzej Matuszczyk tak mówi o Akademii Górniczo-Hutniczej:
„Co zawdzięczam AGH? Dokładnie wszystko zawdzięczam. Tu zdobywałem wykształcenie, uczyłem się życia, kontaktów międzyludzkich, walki z przeciwnościami, swoistego zapatrzenia się we wzorce uczciwości, obowiązkowości, koniecznej zawsze ambicji oraz pędu do wiedzy”.

W latach 1967–1978 pracował w Hucie im. Lenina, Zakładach Materiałów Ogniotrwałych. W trakcie pracy zgłosił 3 projekty racjonalizatorskie w laboratorium dolomitu i wapna, jest też autorem jednej z norm.

W 1977 r. uzyskał zgodę dyrektora pracy Huty, Juliana Olszowskiego, na otwarcie przewodu doktorskiego. Temat pracy związany był z nowym typem wymurówek dla pieca tandem, wtedy nowoczesnego w procesie odlewania stali. W 1980 r. po raz kolejny podjął próbę otwarcia przewodu doktorskiego, tym razem na AWF w Krakowie: „…temat o szlakach, ciągle aktualny – szkoda, że wtedy zarzucony…”, ale jak mówi: „Najpierw umarł promotor doc. dr. Roman Peretiatkowicz, jednocześnie akurat trend tematyczny na doktoraty był raczej sportowy, a nie turystyczny. Doktorat o turystyce byłby niepomiernie łatwiejszy przynajmniej z formalnego punktu widzenia, z uwagi na posiadanie dużej ilości publikacji”.

W 1978 r. związał się zawodowo z turystyką: „…ponieważ jednak – już wcześniej, przed wszystkimi i przed wszystkim stawałem się uzależniony od gór i od wszystkiego co z nimi związane (od 1959 r.), łącznie ze społeczną pracą w różnych agendach PTTK, to turystyka, a potem jeszcze udzielanie się w ochronie przyrody zaczynało dominować zawodową pracę w przemyśle”.

Od 1978 r. pracuje w Centralnym Ośrodku Turystyki Górskiej PTTK, Kraków ul. Jagiellońska 6. „Od 1.VIII.1978 cały czas zawodowy i prywatny poświęciłem turystyce, głównie w górach”.

W latach 80-tych XX wieku ukończył Studium Ekonomiki i Organizacji Turystyki na Akademii Ekonomicznej w Krakowie u prof. Jerzego Kruczały.

Członek komitetów redakcyjnych następujących czasopism: Na Szlaku (1991-2005), Orawa (1980-1998), Gazeta Górska (od 1994-2009), portal e-Beskidy (od 2003).

Współpracuje również z kartografią słowacką, z wydawnictwem VKU Harmanec.

Pełnione funkcje: wiceprzewodniczący Komisji Turystyki Górskiej ZG PTTK 1974-1980 oraz 2001-2005, inicjator powołania i przewodniczący Oddziałowej Komisji Ochrony Przyrody przy Oddziale Zakładowym PTTK Huty im. Lenina 1972-1978, sekretarz Zarządu Okręgu Ligi Ochrony Przyrody w Krakowie 1971-1984, przewodniczący Centralnego Referatu Górskiej Odznaki Turystycznej PTTK (1968 – 1976 i ponownie od 1996).

Posiada uprawnienia: przewodnika beskidzkiego, przodownika turystyki górskiej PTTK na wszystkie grupy gór w Polsce, przodownika turystyki narciarskiej na Beskidy Zachodnie, instruktora kształcenia kadr PTTK, strażnika ochrony przyrody, znakarza szlaków górskich i instruktora kształcenia znakarzy.

Współpracował przy pisaniu projektu ustawy o szlakach turystycznych, nieprzerwanie zajmuje się Górską Odznaką Turystyczną: weryfikacja i współautorstwo wielu wydań regulaminu odznaki.

Spośród wielu odznaczeń do najważniejszych zalicza: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Złota Honorowa Odznaka PTTK, Złota Odznaka Zasłużonego Działacza Turystyki, Zasłużony Działacz Kultury, Honorowa Złota Odznaka za Zasługi dla Ligi Ochrony Przyrody, Odznaki za Zasługi dla Turystyki od Ministerstwa Gospodarki oraz Ministerstwa Sportu i Turystyki.
Laureat nagrody KOS za najlepsze publikacje prasowe Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki, laureat nagrody I stopnia Przewodniczącego Głównego Komitetu Turystyki za realizację Międzynarodowego Górskiego Szlaku Przyjaźni Eisenach-Budapeszt. Członek Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego i Stowarzyszenia Autorów Polskich.

Hobby związane jest z pracą: pozostawanie w nurcie aktualnych wydarzeń dotyczących gór (publicystyka prasowa), kartografia turystyczna w Polsce i na Słowacji, dzieło Jana Pawła II, jak również: „z ochotą konsultuję prace magisterskie i licencjackie studentów wielu uczelni, dotyczące turystyki górskiej”.

Zamiłowania muzyczne: gra na fortepianie wyłącznie bez nut (posiada absolutny słuch).

Najlepiej i najbardziej syntetycznie prezentuje twórczość Andrzeja Matuszczyka, Ewelina Kalińska, autorka pracy magisterskiej /AWF Kraków 2006 r./ pt.: „Materiały do biografii i bibliografii Andrzeja Matuszczyka (ur. 1944) – popularyzatora turystyki górskiej”.

Ewelina Kalińska pisze: „Andrzej Matuszczyk jest jednym z najbardziej znanych w Polsce popularyzatorów turystyki górskiej. Dotychczas (do 2006 r. przyp. red.) ukazało się ponad 1550 jego publikacji na temat tej dziedziny turystyki. Jest autorem licznych przewodników (51 tytułów), map turystycznych (ok.100 edycji) a także 1200 artykułów publikowanych na łamach wielu czasopism. Andrzej Matuszczyk działa społecznie na polu turystyki górskiej od 1963 roku. Chodząc po górach, jeżdżąc na nartach dokumentował (i czyni to nadal) swe wrażenia w postaci różnego rodzaju zapisków, pamiętników oraz niezliczonych pamiątek. W latach 1996-1999 oraz w roku 2005 (dodatkowo także w 2008 za lata 2006-2008 – przyp. A. Matuszczyk) powstała jego bardzo osobista historia odkrywania gór autobiografia górska „Ukochane góry” 7 książek. Jest ona wspomnieniem niezwykłych wędrówek a zarazem zapisem 45-letniej historii turystyki górskiej w Polsce (zawiera 2400 stron). Wydaje się, że próba monografii tak obfitej oraz znacznej twórczości i działalności, może współtworzyć bazę faktograficzną informacji dla przyszłej syntezy polskiej turystyki górskiej.”

W 2009 r. jest to już ponad 1700 publikacji na temat turystyki górskiej, narciarskiej i zagadnień ochrony przyrody, w tym: 62 przewodników, 106 edycji map turystycznych oraz artykułów publikowanych w wielu czasopismach, w większości na portalach internetowych.

Od 2005 zajął się analizą nauczania, wspomnieniami i szeroko rozumianym promowaniem dorobku Ojca Świętego Jana Pawła II (12 pozycji). Wcześniej pisał dużo o turystyce Karola Wojtyły, a od 1985, gdy był u Ojca Świętego na prywatnej audiencji, utrzymywał z Watykanem kontakty korespondencyjne.

Żona: Hanna Matuszczyk, absolwentka Akademii Górniczo-Hutniczej - inżynier metalurg ze specjalnością gospodarka cieplna; drugi zawód - rzecznik patentowy.